Vlaanderen verdroogt, ondanks de regen…

Het onverwachte verband tussen wateroverlast en watertekort is eenvoudig te begrijpen: het hemelwater wordt te snel afgevoerd langs riolen, grachten, kanalen en rivieren en te weinig vastgehouden. Door die snelle afvoer krijgen we overstromingen, met alle ellende van dien. Doordat te weinig water wordt vastgehouden, sijpelt het onvoldoende in de bodem en worden onze belangrijke ondergrondse watervoorraden, die instaan voor de helft van ons drinkwater, niet aangevuld. Vlaanderen verdroogt, zelfs al valt de regen met bakken uit de lucht.

Eerst water vasthouden en het dan pas vertraagd afvoeren is sinds de overstromingen van 2000-2001 het credo van het Vlaamse waterbeleid. En het werd ook verankerd in het meest recente regeerakkoord, met de belofte om verharding tegen te gaan, groendaken in te richten en erosie te bestrijden.

Tot zover de theorie. Doet de overheid iets om water beter vast te houden? Proef op de som zijn de recent goedgekeurde stroomgebiedbeheerplannen, plannen die het waterbeleid voor de komende zes jaar schetsen.

Wat blijkt: in heel Oost-Vlaanderen staat er niet één maatregel op het programma om het water beter vast te houden. Niet in het overstromingsgevoelige Denderbekken, niet in het Leiebekken en niet in het Boven-Scheldebekken. De plannen bevatten daarentegen wel veel maatregelen om het water sneller af te voeren. In plaats van de problemen met overstromingen en verdroging op te lossen, worden ze nog groter gemaakt.

Door infiltratiebekkens te voorzien en beken te laten meanderen kan lokaal veel meer water opgeslagen en bijgehouden worden dan nu gebeurt.

De provincie kan ook strengere stedenbouwkundige verordeningen afkondigen, want wat Vlaanderen te weinig heeft aan natuur, heeft het te veel aan bouwvlijt. Iedere dag verdwijnt 6 ha open ruimte onder steen en beton.

Chris Steenwegen, algemeen directeur Natuurpunt

Dit opiniestuk verscheen in De Standaard, op 5/2/2016 en staat op de site van Natuurpunt

Geplaatst in In de media