Naar minder burn-out bij de brandweer??

 

 Een audit over de audit.  

Op dinsdag 16 juni kregen de gemeenteraadsleden verslag van de langverwachte, dure ‘audit’.

Na jaren van toenemende malaise en afrekeningen, werd  het brandweerkorps van Zaventem eens grondig doorgelicht door een onderzoeksbureau.

Het leverde een interessant beeld van de atmosfeer binnen de kazerne. Evenwel, op verschillende belangrijke punten werd er duidelijk ‘uit de wind gezet’, werden zaken dichtgedekt.
En dat was…

 

 

 

… een gemakkelijke klus omdat de aard en het doel van het onderzoek daarbij helpen.

Een dergelijke audit verloopt immers streng anoniem. Hij heeft als doel conflicten op te lossen en niet ze te verergeren of achteraf afrekeningen te vergemakkelijken.

Daardoor ontstaat automatisch een vervaging, een behoedzaamheid en een plicht om alles in algemene termen te stellen.

Hoofdverantwoordelijken of een agressieve clan verdwijnen daardoor  op de achtergrond. Ook de slachtoffers van hun praktijken belanden in de mist en dat is nog erger.

Hier verslag uitbrengen van deze audit heeft evenmin de bedoeling alles op de spits te drijven. 

Toch moet een en ander gezegd.

 

 De studie vertoonde twee opmerkelijk zwakke plekken. 

Ten eerste gaf ze veel meer gegevens over de basis van het korps dan over de bovenbouw. En als nu eens juist bovenaan de belangrijkste problemen zitten?

Vooraf was gesteld dat de manschappen zich alleen mochten uitspreken over het eigen hogere niveau. De korporaal mocht dus alleen een appreciatie geven van de sergeant, niet van de officier daarboven of nog hoger.

Bovendien moesten er minstens 10 dezelfde meningen zijn over een bepaald onderwerp, om ze te laten meetellen. Maar het directiecomité bijvoorbeeld heeft geen 10 leden…

Leef! wees daarop tijdens de bespreking.

 

Ten tweede beging men een fundamentele  fout.

De antwoorden van de beroeps en de vrijwilligers toonden een totaal andere kleur. Toch werden ze samengeteld zodat er een duidelijke afvlakking optrad van de antwoorden!

De beroepsbrandweerlieden die van 's morgens tot 's avonds te maken hadden met de problemen, gaven een veel beter en scherper beeld van de situatie dan de vrijwilligers die na de werkuren en bij noodoproepen de kazerne aandoen.

De vrijwilligers waren –  begrijpelijk – in hun antwoorden afstandelijker, minder uitgesproken. We vergeten ook niet dat een aantal “kritische” vrijwilligers spontaan weggingen of door grove manipulaties uit het korps zijn gezet. Zij namen niet deel aan de bevraging.

Leef! liet niet na van dit tijdens de commissie te beklemtonen.

 

 Verder geven we de opmerkelijkste algemene lijnen.

          Opvallend veel goede appreciaties: de jobtevredenheid, de verloning, de accommodatie, de scholing, de vrije tijd,enzoverder… 

Onze brandweerlieden zijn dus duidelijk gemotiveerd, gedreven, geïnteresseerd in hun vak en in alle directe hulp aan de bevolking. Geen reden tot twijfel aan hun inzet.

 À propos, bedenk alweer: de audit vertelt hier vooral over de brede basis…

          De frustraties in het korps lieten zich vooral opschrijven op het vlak van ondergane of gekende discriminaties, ondergane of gekende pesterijen en het algemeen management.
De cijfers van discriminatie en pesten liggen drie à viermaal zo hoog als in vergelijkbare openbare diensten of privé bedrijven!

De mensen van het studiebureau hadden hier alle vergelijkende bewijzen op tafel en deden er geen doekskes om.

Er waren 2 verschillende feiten van sexuele agressie en daar werd  voldoende bij stilgestaan.

Ook het management van het korps was ver ondermaats, maar dit kreeg minder toelichting. Toeval?

 

 Vrij snel werd overgegaan naar een scenario om uit de knoop te geraken.

Opeens weerklonk de optie om “een coach” aan te stellen. Deze coach zou de relaties tussen de brandweercommandant en de leden van het dagelijks bestuur, het directiecomité, “managen”.

En voor de rest van het korps?

‘Ah ja, er zal een werkgroep onder de manschappen worden opgericht.’

En wie gaat de leden van die werkgroep  aanduiden? 
’ De commandant !‘ verzekerde ons een syndikaal afgevaardigde.

We zijn er nog lang niet uit…

 

 Voor Leef! bieden structurele veranderingen de beste kans op een betere toekomst.

We herhalen onze visie.

1)      Democratisering , responsabilisering, zelfbeheer bij de brandweer.  

2)      Demilitarisering van het interne leven. Alleen tijdens hulpacties en oefeningen is een duidelijke, strikte  hiërarchie aangewezen.

3)      Vervrouwelijking van het korps.

Een coach en een werkgroep lijken ons lapmiddelen, maar laat ons even toekijken. Onze goodwill is veel groter dan onze goedgelovigheid…

 

 Geen audit over de audit.

Het college zal nu zo lang mogelijk zwijgen over de brandweer. Alsof alle problemen van de baan zijn.

We gaan opnieuw ons oor te luisteren leggen bij de manschappen en bij de medische teams van de 100.

 Zij kregen dezelfde voorstelling van hun audit, nog vóór de raadsleden.

Benieuwd hoe zijzelf en hun syndicale woordvoerders de nabije toekomst  zien…

—————

P.S.: Tijdens de daaropvolgende Gemeenteraad protesteerde de Sp.a met klem tegen het verbod om publiek toe te laten tijdens die commissiebespreking.
Het gemeentebestuur wist op voorhand dat er geen persoonlijke gegevens zouden vrijgegeven worden. Het had dit zelfs opgedragen in de aanbesteding.
De regels van het elementair openbaar bestuur met de voeten getreden. Ook dat nog.

 

  

Geplaatst in LEEF! vandaag