Klimaatbijeenkomst Cochabamba tussen mooie verklaringen en concrete actie

Akkoord tussen volkeren

Na een voorbereiding in 17 thematische werkgroepen kwamen zo’n 20.000 afgevaardigden uit vele landen bijeen in Cochabamba, Bolivië.

Daar werd de opmerkelijke tekst, het “Akkoord tussen Volkeren”, gestemd. President Evo Morales zal hem verdedigen op de komende VN klimaattop in Cancun, Mexico.

De tekst stelt dat “het kapitalistisch systeem is gebaseerd op een logica van concurrentie, van vooruitgang en van onbeperkte groei” en wijst dit systeem aan als dé oorzaak van de klimaatcrisis. We staan nu op een kruispunt. Ofwel blijven we de kapitalistische weg volgen, ofwel kiezen we de weg van de “harmonie met de natuur en van het respect voor het leven.”

 

Strijd tegen opwarming 

 Het doel moet zijn, een  vermindering van de emissies van de ontwikkelde landen met 50 procent ten opzichte van 1990 en dat tussen 2013 en 2017. Om dit te bereiken kunnen we niet rekenen op marktmechanismen zoals de handel in emissierechten.

Hiertegenover stelt de verklaring dat de Inheemse Volkeren en  de lokale boerenlandbouw gesteund moeten worden. Ook wordt de nadruk gelegd op de “klimaatschuld” van de ontwikkelde landen. Dezen moeten groene technologie gratis ter beschikking stellen en de verantwoordelijkheid nemen voor de miljoenen klimaatvluchtelingen.

Oproep aan de Verenigde Naties

De andere voorstellen zijn gericht aan de Verenigde Naties op de top in Cancun.
Een “Universele Verklaring van de Rechten van Moeder-Aarde”, een “Internationaal Gerechtshof voor Rechtvaardigheid inzake Klimaat en Leefmilieu” en het idee van een “Wereldreferendum over de klimaatverandering” worden gezien als middelen om diplomatieke druk uit te oefenen.
We kunnen ons hierbij wel vragen stellen over de illusies in internationale instellingen zoals de V.N.

Maar er is meer. Tijdens de top in Cochabamba zelf was er een 18e werkgroep. Die kreeg het woord niet. Het ging om een werkgroep van inheemse gemeenschappen in Bolivië die het beleid van Evo Morales bekritiseerden. Zij eisten dat er een echte duurzaam waterbeleid komt voor hun gemeenschappen.

Ook bij het energiebeleid van de aanwezige President Hugo Chavez kunnen we wel vragen stellen. Zijn land is bijna volledig afhankelijk van de verkoop van olie aan de V.S. Van enige radicale milieustrategie ten gunste van het klimaat is er in Venezuela nog maar weinig te merken.

 De mooie en radicaal ogende verklaring blijkt zo toch wel enige beperkingen te hebben.

Een concrete strategie ontbreekt

Van radicaal antikapitalisme in woorden alleen zal het klimaat niet beter worden. Hier zien we de grootste beperking van deze alternatieve klimaattop.
Nochtans bestaan er belangrijke bewegingen zoals de coördinatie van Inheemse Volkeren, de internationale boerenvereniging La Via Campesina en de internationale klimaatcoalitie “Klimaat en Sociale Rechtvaardigheid!”

Het zal van de actieplannen van deze bewegingen afhangen of we in de strijd voor het klimaat overwinningen kunnen boeken. En een echte antikapitalistische strategie zal de enige weg zijn om de macht van olie- en andere multinationals te breken voor het te laat is. Ondertussen gaat heel de golf van Mexico er aan…

Marijke Colle is medewerkster van het  International Institute for Research and Eductaion (IIRE) te Amsterdam

 

 

Geplaatst in LEEF! vandaag