Biodiversiteit in het Zaventemse

Lang geleden kwamen bemiddelde Brusselaars jagen rond  onze landelijke dorpskernen. De hazen, patrijzen, fazanten werden in  roten gelegd, om te verdelen nadien.

Ringstation Terlinden kwam in de jaren zestig regelmatig trekvogels ringen in de moerassen nabij de Keiberg en Sperreput. Op één zo’n avond werden telkens honderden vogels gevangen terwijl ze een slaapplaats zochten. Zwaluwen, kwikstaarten, gorzen, vinken, lijsters … vlogen in groepjes  in de lange, onzichtbare mistnetten.
’s Nachts werden ze één voor één  geringd, gewogen, gemeten en ’s ochtends vrijgelaten. Onvergetelijk. Zeldzame vangsten waren toen niet ongewoon op deze plaatsen: witgesterde blauwborst, gekraagde roodstaart, roerdomp,…De bouw van de grote verkeerswisselaar veegde in de jaren zeventig alles weg…
In elke beek vonden rakkers na de schoolbank nog dikkopjes, salamanders en stekelbaarzen tot… er meer en meer blauwig  zeepwater kwam.
De plaatselijke politiek vond het normaal dat elk huis, elke zaak, elke dienst recht in de beek loosde.Sinds 50 jaar zijn al onze beekjes open riolen. Veel huizen hebben  geen bezinkingsput en een aparte rioolafvoer bestaat niet.
 In de Woluwebeek groeien wel terug een paar plantensoorten en er is een stukje beek ontdekt met rietstengels, op het Imbroek…maar meer leven hebben we nog niet gezien.
Wie herinnert zich nog de grote gele zandgroeve in Nossegem? Een kolonie oeverzwaluwen had wel vijftig nestgaten in de hoge wanden. Het helder water in de diepte was blauw bij mooi weer. Toen werd de groeve het gemeentelijk stort en kwam er een breekwerf voor afval… van heinde en ver.

Tot 1985 woonden er huiszwaluwen onder ons eigen dak en waren er nesten van boerenzwaluwen in de laatste stalletjes. Maar wie weet er nog één nest vandaag? Per  jaar verdwijnen 2 vogelsoorten op ons grondgebied, schatten we. De spotvogel, de geelgors, de grauwe gors, de ringmus, …  ook de koekoek hebben we niet meer gehoord.

Hoe gaan we terug de goeie weg op?

Geplaatst in LEEF! vandaag